از وى سماع حديث كرده بودند ، قشيرى نيز از وى حديث آموخته و رفيق وى در سماع حديث ابو المظفر محمّد بن اسماعيل شجاعى ( متوفّى 465 ) بود ، وفاتش روز پنج‌شنبه ، دوازدهم ربيع الاوّل سال 395 در نشابور اتّفاق افتاد و چون به روايت سمعانى از قول ابو عبد اللّه الحاكم ، وى درين تاريخ نود و سه‌ساله بود پس بايد ولادت او در سال 302 واقع شده باشد . 3 - ابو عبد اللّه محمّد بن عبد اللّه بن محمّد بن حمدوية بن نعيم نيشابورى معروف به « الحاكم » و « ابن البيّع » مؤلّف تاريخ نيشابور و مستدرك و بسيار كتب ديگر از اكابر محدّثين و علما كه در عهد خود بىنظير بود متولّد در سال 321 و متوفّى در ماه صفر سال 405 ، بنا بنقل سبكى قشيرى از وى سماع حديث كرده بود . 4 - قاضى ابو زيد عبد الرّحمن بن محمّد بن احمد بن اللّيث بن شبيب ، از محدّثين بزرگ ، متوفّى در جمادى الآخره سال 413 هم از مشايخ قشيرى در روايت حديث . 5 - ابو نعيم عبد الملك بن حسن بن محمّد بن اسحاق بن الازهر اسفراينى ، از محدّثين بزرگ ، متولّد در ربيع الاوّل سال 310 و متوفّى ربيع الاوّل سال 400 ، قشيرى مسند ابى عوانه يعقوب بن اسحاق بن ابراهيم بن يزيد اسفراينى را كه خالوى پدر ابى نعيم و از محدّثين مشهور بود بر وى خوانده بود و از او سماع داشت و چون ابى نعيم بنصّ عبد الغافر در كتاب سياق سال 399 به دعوت اهل نيشابور بدانجا رفته و تمام علما و محدّثين مجالس درس خود را تعطيل كرده و بدرس وى حاضر شده بودند پس تاريخ سماع قشيرى نيز بايد در همان سال روى داده باشد . عبد الغافر فارسى و ابو عبد اللّه محمّد بن الفضل الفراوى كه ذكر وى بيايد مسند ابى عوانه را بر قشيرى خوانده بودند و از او روايت مىكردند . 6 - ابو طاهر محمّد بن محمّد بن محمش بن علىّ بن ايّوب زيادى ، از محدّثين و فقها و مفتيان مشهور خراسان ، متولّد به سال 310 به گفتهء صاحب سياق و يا 317